RAK PĘCHERZA MOCZOWEGO

Rak pęcherza moczowego jest siódmym najczęściej rozpoznawanym nowotworem w populacji mężczyzn na świecie i dziesiątym w przypadku obu płci. Światowy standaryzowany wskaźnik zapadalności (na 100 000 osób/rok) wynosi 9,5 dla mężczyzn i 2,4 dla kobiet. W Unii Europejskiej standaryzowany współczynnik zapadalności wynosi 20 dla mężczyzn i 4,6 dla kobiet.

Na całym świecie standaryzowany wskaźnik śmiertelności BC (na 100 000 osób/lat) wyniósł 3,3 dla mężczyzn w porównaniu do 0,86 dla kobiet. Zachorowalność na raka pęcherza moczowego i wskaźniki śmiertelności różnią się w poszczególnych krajach ze względu na różnice w czynnikach ryzyka, metodach wykrywania i diagnostyki oraz dostępności do leczenia.

Około 75% pacjentów z rakiem pęcherza ma chorobę ograniczoną do błony śluzowej pęcherza (stadium Ta, CIS) lub błony podśluzowej (stadium T1); u młodszych pacjentów (< 40 lat) odsetek ten jest jeszcze wyższy. Pacjenci ci mają wysoką częstość występowania ze względu na długotrwałe przeżycie w wielu przypadkach i mniejsze ryzyko zgonu z powodu raka w porównaniu z guzami bardziej zaawansowanymi.

Etiologia

Palenie tytoniu jest najważniejszym czynnikiem ryzyka raka pęcherza moczowego, co stanowi około 50% przypadków. Ryzyko to wzrasta wraz z czasem i intensywnością palenia. Ryzyko związane z papierosami elektronicznymi nie zostało dotychczas odpowiednio ocenione; jednak kancerogeny zostały zidentyfikowane w moczu. Ekspozycja środowiskowa na dym tytoniowy jest również związana ze zwiększonym ryzykiem raka pęcherza mocozwego. Dym tytoniowy zawiera aminy aromatyczne i wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne, które są wydalane przez nerki.

Narażenie zawodowe na aminy aromatyczne, wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne i chlorowane węglowodory to drugi najważniejszy czynnik ryzyka dla raka pęcherza mocozwego, stanowiący około 10% wszystkich przypadków. Ten rodzaj narażenia zawodowego występuje głównie w zakładach przemysłowych przetwarzających farby, barwniki, metale i produkty naftowe.

Chociaż historia rodzinna wydaje się mieć niewielki wpływ i do tej pory nie wykazano żadnego jawnego znaczenia jakiejkolwiek zmienności genetycznej dla raka pęcherza moczowego; predyspozycje genetyczne mają wpływ na częstość występowania tego rodzaju raka.

Do pozostałych czynników ryzyka należą też narażenie na arsen w wodzie pitnej i używanie trwałych farb do włosów.
Nawyki żywieniowe wydają się mieć ograniczony wpływ, ostatnio sugerowano ochronne działanie flawonoidów – dieta śródziemnomorska, charakteryzująca się wysokim spożyciem warzyw i tłuszczów nienasyconych (oliwa z oliwek) oraz umiarkowanym spożyciem białka, powiązano z obniżeniem ryzyka rozwoju raka.

Objawy raka pęcherza moczowego

Krwiomocz jest najczęstszym objawem nowotworów układu moczowego w tym raka pęcherza moczowego. Stwierdzono, że (widoczny) makroskopowy krwiomocz jest związany z wyższym stadium choroby w porównaniu z krwinkomoczem (krwiomocz niewidoczny). Raka in situ można podejrzewać u pacjentów z podrażnieniowymi objawami z dolnych dróg moczowych.

Diagnostyka

Podstawowe metody służące do rozpoznania nowotworów układu moczowego to wywiad i badanie fizykalne. Bardzo przydatnym narzędziem jest badanie USG, które w razie wątpliwości musi być rozszerzone o badanie tomografii komputerowej. W razie wątpliwości wykonujemy także badanie cytologii osadu moczu oraz badanie uretrocystoskopii i ureterorenoskopii.

Leczenie

Zapraszamy na konsultacje urologiczne celem wczesnego wykrycia i leczenia nowotworów układu moczowego